Faith is not superstition, but a real experience of the existence of God, and there are many witnesses who have personally experienced God’s love and omnipotence. I hope that only a few testimonies can be selected here to share with you. For more testimonies, please refer to the church’s website
kies je eigen taal
Getuigenissen van Ware Jezus-kerken Over de hele wereld
Ware Jezuskerk
Geweldige Genade
Geschreven door Zuster Feng Jinmei, Sanzhong Church of True Jesus Church
Maandelijks Tijdschrift Heilige Geest, Nummer 548 – Mei 2023
Halleluja, Ik getuig in de naam van onze Heer Jezus:
Een Reis van Geloof
Voordat ik in de Heer ging geloven, bevond mijn gezin zich in een moeilijke financiële situatie. We hadden een hypotheek op ons huis en mijn moeder moest voor anderen koken. Mijn vader had vaak conflicten met mijn oudere broer en ik was regelmatig getuige van vervelende incidenten. Elke keer dat ik me overweldigd voelde en zelfmoordgedachten had, ging ik naar het balkon en bad, zeggende: “God, leid mij alstublieft naar de ware God, zodat ik echt op Hem kan vertrouwen.”
Toen ik op een dag in de fabriek aan het werk was, verplaatste God inderdaad een zuster uit de Yonghe-kerk. Toen ze over mijn ongelukkige omstandigheden hoorde, bracht ze me naar de kerk. Het was begin augustus 1978 toen ik evangelisatiebijeenkomsten in de Yonghe-kerk begon bij te wonen. Vanaf de eerste dag tot de vijfde dag, toen ik na de bijeenkomsten naar huis terugkeerde en 's nachts probeerde te slapen, kwamen er, zodra mijn ogen dicht waren, zes demonen naar me toe met samoeraizwaards en zeiden: 'Je mag niet naar de kerk gaan en geloof in Jezus!” Die demonen zeiden ook: “Als je ons aanbidt, zullen we je alles van de wereld geven.” Maar ik zei: ‘Ik heb liever Jezus dan wat jij ook aanbiedt.’
Dit gebeurde elke dag gedurende ongeveer tien minuten. Later zei ik tegen de demonen: ‘Hoe je me ook probeert te hinderen, ik zal nog steeds naar de kerk gaan. Ik heb Jezus waarop ik kan vertrouwen, en ik ben niet bang voor de methoden die je tegen mij gebruikt!” Toen de demonen mijn vaste geloof zagen, konden ze mij niets meer doen en vertrokken.
Na de dagelijkse ontmoetingen met de demonen Werd ik wakker en bad ik een of twee uur. na Deze vijf dagen kwamen de demonen mij niet meer lastig vallen. in Die tijd waren de demonen Die ik zag mager, donker en lelijk.
Visie van de Heer
Twee maanden later, op een avond, voelde ik mij erg bedroefd in mijn hart, dus knielde ik neer in mijn kamer om te bidden. Tijdens het gebed zag ik de Heer Jezus een wit gewaad dragen met lang haar tot aan zijn schouders, en zijn kleren glansden. Hij nam mij mee op een reis langs de weg naar het koninkrijk der hemelen.
Jezus liep voor mij uit, ongeveer twee of drie stappen bij mij vandaan, en Hij zei tegen mij: “Als je mij wilt volgen, moet je gefocust en geduldig zijn en tot het einde volgen. Je kunt niet halverwege omkeren.” Hij wees er ook op dat als ik niet gefocust ben op het bewandelen van dit pad naar het koninkrijk der hemelen, ik per ongeluk in de “bodemloze put” zou kunnen vallen en er niet meer uit zou kunnen klimmen. Het was een diepe afgrond, buitengewoon angstaanjagend!
Bovendien bleef de Heer Jezus mij naar de ingang van het koninkrijk der hemelen leiden. Ik zag de poorten van de hemel opengaan en van binnenuit helder en prachtig licht uitstralen. Ik was op dat moment zo blij, maar de Heer Jezus vertelde me dat ik er nog niet naar binnen kon gaan omdat ik de Heilige Geest nog niet had ontvangen en ook niet gedoopt was. Na het gebed werd mijn hart veel helderder.
De doop en het eigendom van de Heer
In mijn derde maand waarin ik geloof zocht, op 12 november 1978, ging ik, nadat ik leringen van de kerkleiders had ontvangen, naar de doopplaats onder de Hsiu Lang-brug in Xindian Creek. Tijdens de doop was het water om mij heen warm, helemaal niet koud. Het was de doop met het kostbare bloed van Jezus, een groot wonder van God, en ik ben echt dankbaar.
De genade van God is zo groot! Daarom moeten we regelmatig bidden en dichter bij God komen, zodat God naar ons zal luisteren! Het allerbelangrijkste is dat God naar ons hart kijkt, en dat we een ‘rein hart’ moeten hebben. We moeten niet aan Gods woorden twijfelen, maar ze in plaats daarvan volgen en gehoorzamen. Alleen dan zal God met ons zijn en zullen onze gebeden effectief zijn. (Tijdens mijn zoektocht naar geloof ontving ik door tussenkomst van de Heer genezing van keel- en tandpijn.)
De Duivel Brult als een Leeuw
Tijdens mijn eerste geloofsjaar deed ik op een zaterdag, terwijl ik de sabbatdienst bijwoonde, een dutje in de slaapzaal van het studentencentrum. Rond half één in de middag, net toen ik op het punt stond wakker te worden, vloog de Duivel uit het raam boven de deur naar beneden. Binnen een minuut landde het snel op mij en zette het vast, waardoor ik niet meer kon bewegen. Ik riep de naam van de Heer Jezus aan en berispte Satan vijf of zes keer. De Duivel onderdrukte ook mijn mond en keel, zodat ik geen enkel geluid kon maken. In mijn hart bleef ik de naam van de Heer Jezus aanroepen om Satan te verdrijven. Uiteindelijk verliet de Duivel mijn lichaam en vloog binnen een minuut weg. Op dat moment had ik het gevoel alsof er een zware steen uit mijn hart was gehaald, en ik voelde me zo opgelucht! Vanaf dat moment had ik de gedachte: “We mogen de bijeenkomsten en het gebed niet verwaarlozen; anders zou de Duivel ons kunnen verslinden als een leeuw.” Dit is hoe we de Duivel kunnen overwinnen en met succes het pad van het koninkrijk der hemelen kunnen bewandelen.
Zich verheugen in de Heilige Geest
In mei 1980, tijdens de Spring Spiritual Revival Crusade, zocht ik de Heilige Geest, en de Heilige Geest vervulde mij overvloedig. Ik sprong zelfs op van het knielkussen en zweette over mijn hele lichaam. Het meest opmerkelijke was dat ik een enorme vreugde voelde toen ik de Heilige Geest ontving. Ik voelde me dicht bij onze hemelse Vader, alsof we een vader-dochterrelatie hadden. Het voelde alsof de zee in mijn maag kolkte en mijn tong snel bewoog. Mijn hele lichaam was warm. Deze vreugde kan met niets anders worden vervangen of vergeleken. Het was een diep geluk, kostbaarder zelfs dan welk goud, zilver of juwelen dan ook. Ik was echt dolblij dat de Heer Jezus zoveel van mij houdt, en dat Hij al mijn verzoeken vervult! Ik dank onze liefdevolle hemelse Vader dat hij mij zoveel genade heeft geschonken!
Gods Aanwezigheid
Tijdens mijn verblijf in het studentencentrum kreeg ik op een avond last van diarree na het nuttigen van papaja. Door de gebeden van minister Lin en de broeders en zusters ervoer ik echter een wonderbaarlijke genezing. In 1980 deed zich nog een incident voor toen ik van mijn motorfiets viel toen ik hem probeerde te stoppen terwijl er bij de ingang van een steegje een vrachtwagen voorbij reed. Ik verwondde mijn rechtervoet, waardoor deze opzwol. Toch ging ik gewoon door met werken.
Mijn collega’s drongen er bij mij op aan om naar een dokter te gaan, maar ik zei: “Godzijdank heb ik de ware God in de hemel, een krachtige dokter die mij kan genezen!” Later legde minister Lin Yongji, die mij vergezelde in het ochtendgebed, de handen op in gebed. Binnen een week, ongeveer op de vijfde dag, werd ik genezen. Toen mijn collega’s getuige waren van dit wonder, zeiden ze: “Uw kerk heeft werkelijk de aanwezigheid van God!” Ik ben God dankbaar dat hij mijn geloof heeft versterkt!
Huwelijk en Bevalling
In 1981 stelden diaken Zhang en zuster Lai Lan van de Yonghe-kerk een broer aan mij voor voor een mogelijke match. Na de bijeenkomst bad ik tot God om te zien of het Zijn wil was. Er waren echter geen resultaten. Later stelde minister Lin zijn jongere broer aan mij voor, en opnieuw bad ik tot God en vroeg om de vervulling van Zijn wil. Het proces verliep soepel en beide families gingen akkoord met de wedstrijd. De verlovingsceremonie vond plaats in de Yonghe-kerk, waar ik een gevoel van verwantschap voelde onder de gelovigen, en de meeste mensen waren aanwezig.
Nadat ik in de Sanchong-kerk was getrouwd, bad ik tot de Heer en zei: 'Vanwege mijn zwakke geloof vraag ik God om te luisteren. Mijn gebedsverzoek is om eerst een dochter te krijgen, en dan een zoon. Ze moeten gehoorzaam, wijs en geestelijk wijs zijn, omdat ze goede kinderen van God zijn.” De Heer Jezus heeft mijn verlangens vervuld. Mijn grootmoeder, schoonvader en schoonmoeder waren opgetogen en dol op de kinderen.
Gods Aanwezigheid en Zorg
Toen mijn zoon, Zhuseng, zeven of acht maanden oud was, huilde hij op een avond onophoudelijk. Mijn schoonmoeder dacht dat het misschien te wijten was aan ongemak of jeuk, dus vroeg ze me om het kind te wassen. Na het baden bleef hij huilen, en ik hield hem vast terwijl ik ‘Halleluja’ riep. Met slechts één schreeuw hield hij op met huilen. Vervolgens vroeg ik mijn familie om samen te bidden en de naam van de Heer Jezus aan te roepen om Satan te verdrijven. We baden tot ongeveer vier uur in de ochtend, en pas toen stopte Zhuseng met huilen en viel vredig in slaap. Dit was het werk van de duivel, dus we mogen het gebed niet verwaarlozen!
In 1984, toen mijn dochter, Aizhen, drie jaar oud was, vond de eigenaar van een visrestaurant tegenover ons huis haar op een dag schattig en nam haar mee naar het restaurant, en gaf haar iets dat ze hadden aanbeden. De eigenaar wist niet dat ze iets dat aanbeden was niet kon eten. Nadat Aizhen het had gegeten, moest ze kort daarna overgeven. Pas toen onze buurman de eigenaar informeerde over ons geloof in Jezus, hoorden ze van deze situatie. Het was Gods manier om de ongelovigen te laten weten dat ons geloof in de ware Jezus de aanwezigheid van Gods geest betekent!
In 1986 was er een tijd dat Ai Zhen verkouden werd. Die avond, toen onze hele familie samen bad, gebruikte de duivel de mond van Ai Zhen om te zeggen: "Bid niet, bid niet!" Hij zei het twee keer. We bleven echter bidden, en op wonderbaarlijke wijze ontving Ai Zhen na het gebed genezing van de Heer Jezus. Op dezelfde manier had onze zoon Zhu Sheng, toen hij nog een baby was, op een avond koorts, maar nadat het gezin samen had gebeden, werd hij door God genezen en nam de koorts af.
Toen onze dochter en zoon jong waren, aten ze vaak bevroren lekkernijen, wat uiteindelijk tot astma leidde. Pas toen ze opgroeiden en een spirituele retraite voor studenten op de middelbare school bijwoonden en tot de Heer Jezus baden, ontvingen ze volledige genezing. Bovendien schonk God tijdens die spirituele retraite voor studenten ook de Heilige Geest aan hen. Dit is een grote genade van God en een manifestatie van Zijn zorg en aanwezigheid.
De Verleiding van de Duivel en Gods Discipline
Tijdens mijn verblijf in Banqiao was er een periode waarin mijn geloof zwak was en ik zelden bad. Als gevolg hiervan stond God toe dat de duivel mij verleidde. Op een avond, nadat ik mijn zaken had afgerond en vanwege mijn zwakke geloof, ging ik slapen zonder te bidden. Zodra ik mijn ogen sloot, kwam de duivel mij lastigvallen. Ik werd bang en riep snel: “Halleluja!” De duivel veranderde in een woeste wilde hond en achtervolgde mij, in een poging mij te bijten. Toen schreeuwde ik opnieuw ‘Halleluja’, maar de duivel veranderde in een aap en achtervolgde me, waardoor ik schade aanrichtte. Het veranderde zelfs in een woest beest, dat op het punt stond mij te verslinden. Ik werd angstig wakker en knielde onmiddellijk neer om te bidden.
Mijn schoonmoeder vroeg waarom ik de Heilige Geest had verloren. Ik had snel berouw bij God en zei: “Heer, geef mij alstublieft nog een kans en schenk mij opnieuw de Heilige Geest. De volgende keer zal ik het gebed niet durven verwaarlozen. Heer Jezus, vergeef mij en vergeef mij.” Later ontving ik, door de genade en vergeving van de Heer, opnieuw de Heilige Geest. Ik ben dankbaar voor Gods liefde en voor het feit dat Hij mij nogmaals de Heilige Geest schenkt. Vanaf dat moment durfde ik het gebed niet meer te verwaarlozen. Dit is de discipline van God de Vader, en ik zal het altijd in gedachten houden.
Visie van het Koninkrijk der Hemelen
In 1994, op de vijfde dag nadat mijn schoonvader, Lin Xiangtao, door de Heer naar huis werd geroepen, terwijl ik lag te slapen, net nadat ik mijn ogen had gesloten, stond de Heer Jezus mij toe om mezelf en mijn tweede oom te zien worden meegenomen naar waar mijn schoonvader woonde, het koninkrijk der hemelen. Terwijl we liepen, zag ik overal in het Koninkrijk der Hemelen bloemen, planten en bomen schitteren. Toen we bij het huis van mijn schoonvader aankwamen, was het huis groot en mooi, zelfs mooier dan alles wat van goud, zilver of kostbare edelstenen was gemaakt. Mijn schoonvader was blij en zei: ‘In gewone tijden moeten we ons bezighouden met heiliger werk, het evangelie verspreiden, mensen naar de Heer leiden en meer offers brengen. Terwijl we in deze wereld zijn, moeten we de principes van God begrijpen en respecteren.” In de toekomst zullen we meer bezittingen en zegeningen hebben in het Koninkrijk der Hemelen.
Ons dagelijks voedsel, schenk ons vandaag.
Vóór elke zoektocht naar een baan zoek ik Gods hulp. Ik bid tot God en zeg: “Heer, mijn liefdevolle hemelse Vader, vanwege mijn zwakke geloof vraag ik U om mijn geloof te vergroten en sterker te maken. Vervolmaak mij alstublieft, en als de baan die ik zoek in overeenstemming is met uw wil, vraag ik de ware God om deze te leiden en te perfectioneren. Elke keer na het gebed vind ik vlot een baan en kan ik die met gemak aan. De Heer Jezus is altijd bij mij en Hij hoort mijn gebeden!
De met nagels bedekte hand van de Heer
Rond 1991 had ik drie keer dezelfde droom. Terwijl ik sliep, zag ik de duivel proberen mij in een donkere plaats te duwen, en ik riep uit: “Halleluja, Heer, red mij.” Toen pakte de Heer Jezus mijn hand en leidde mij naar een plaats van licht. Toen de Heer Zijn hand uitstak, zag ik zelfs de littekens van de spijkers op Zijn handpalm!
Het Glorieuze Land
In januari 2002, op een avond, vlak nadat ik mijn ogen had gesloten, zei de Heer Jezus tegen mij: “Het hemelse huis is klaar.” Hij vroeg me om te blijven getuigen, meer offers te brengen, meer te bidden, meer bijeenkomsten te bezoeken en meer in de Bijbel te lezen. Hij zei dat er in de toekomst nog grotere zegeningen en overvloed zullen zijn!
In februari, op een bepaalde dag, nam de Heer mij mee om de plaats te zien waar ik in het Koninkrijk der Hemelen zal verblijven. Het was mooi en ruim. Ik vroeg de Heer of ik daar kon blijven en niet naar de wereld zou terugkeren. God vertelde me dat ik dat niet kon omdat mijn missie nog niet voltooid was. Ik moest terugkeren naar de wereld en getuigen van wat ik had gezien, gehoord en ontvangen in termen van genade, en het evangelie nog meer verspreiden. Door deze missie te vervullen, zou ik in de toekomst de zegeningen van de hemel ontvangen.
In juni verscheen de Heer opnieuw aan mij en zei dat ik de taken die Hij mij had toevertrouwd niet mocht vergeten. Op deze manier zou ik in het hemelse huis ontvangen wat de Heer voor mij heeft bereid.
Conclusie:
In januari 2005 had ik een bijzondere droom. Ik merkte dat ik in een gebouw zat dat snel wegzonk, maar toen ik 'Halleluja' riep, stopte de grond onder mij met zinken en stond ik daar vredig. De genade die God ons geeft is voldoende, dus Hij zal ons nooit verlaten. We moeten alleen voorzichtig zijn dat we God niet vergeten of van Hem afdwalen!
Verheug u altijd in de Heer; Ik zeg het nog eens: wees blij. Laat uw zachtmoedigheid voor iedereen duidelijk zijn. De Heer is dichtbij. Maak u nergens zorgen over, maar leg in elke situatie uw verzoeken door gebed en smeekbede, met dankzegging, voor aan God. En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw hart en uw geest bewaken in Christus Jezus. Tenslotte, broeders en zusters, wat ook waar is, wat nobel is, wat goed is, wat puur is, wat lieflijk is, wat bewonderenswaardig is – als er iets uitstekend of prijzenswaardig is – denk eens over zulke dingen na. Wat je ook van mij hebt geleerd, ontvangen of gehoord, of in mij hebt gezien, breng het in de praktijk. En de God van de vrede zal met je zijn. Ik verheug mij enorm in de Heer dat u eindelijk uw zorg voor mij hebt hernieuwd. U bent inderdaad bezorgd geweest, maar u had geen gelegenheid om dit te laten zien (Filippenzen 4:4-10).
Laat de boodschap van Christus rijkelijk onder u wonen, terwijl u elkaar met alle wijsheid onderwijst en vermant door psalmen, lofzangen en liederen van de Geest, terwijl u met dankbaarheid in uw hart voor God zingt (Kolossenzen 3:16).
Moge alle glorie en lof toekomen aan de ware God in de hemel. Halleluja, Amen.
Getuigenis: het examen om de hemel binnen te gaan
Datum: 12 November 2016, middag
Locatie: True Jesus Church, Honglu-kerk, Fuqing City
Getuige: Chi Dongqin, fulltime predikant in de kerk van Suzhou, provincie Jiangsu (pastoraal gebied Machang, district Shuyang)
Getuigenis één: Familiehoofdstuk – Vaders visie
In de naam van onze Heer Jezus Christus getuig ik, Chi Jinhua, als vader. Mijn vader is dit jaar ruim tachtig jaar geworden. Begin mei werd hij ziek en werd hij in het ziekenhuis opgenomen. Vanwege de betrokkenheid van de kerk bij de onderhandelingen met de regering kon hij niet weggaan en teruggaan om voor onze bejaarde ouders te zorgen. Door begrip werd hij geleidelijk boos. Eind juni belde mijn moeder mij en zei: 'Het gaat niet goed met je vader. Kom snel terug, anders mis je misschien de laatste kans om hem te zien, en als kinderen zul je je schuldig voelen. Ik keerde terug van Suzhou naar Shuyang en zodra ik door de deuropening stapte, kreeg ik een telefoontje van een overheidsafdeling. Na een kort gesprek met mijn vader haastte ik me terug naar de kerk van Suzhou en had ik twee dagen te maken met de regering. Toen kreeg ik opnieuw een telefoontje van mijn moeder, waarin stond dat mijn vader al vier dagen niets had gegeten. Ik voelde me diep bedroefd. Die avond haastte ik mij terug naar huis.
De volgende ochtend hoestte mijn vader hevig. Hij leed aan astma, wat later uitgroeide tot een hart- en longziekte. Hij bleef hoesten en had moeite met ademhalen, omdat hij afhankelijk was van zuurstof. Ik zag slijm in zijn keel, maar hij had niet de kracht om het uit te hoesten. Dus pakte ik hem op en klopte op zijn rug, en hij slaagde erin wat slijm op te hoesten. Zijn gezicht werd paars en hij had moeite om te ademen. Ik voelde me diepbedroefd en knielde naast zijn bed en bad tot God: 'Heer, als het de tijd voor mijn vader is en hij herboren is in de Geest, vraag ik U om hem weg te halen en hem van dit lijden te verlossen. Moge hij glorie aan Uw naam brengen wanneer hij overlijdt. Als hij nog tijd heeft, geef hem dan alsjeblieft trek en laat hem iets eten...' Mijn moeder en ik baden twintig minuten lang onder tranen. Toen ik opstond en mijn tranen wegveegde, zei mijn moeder: 'Huil niet; iedereen moet dit pad bewandelen.”
Omdat ik me diep schuldig voelde omdat ik geen tijd had om mijn vader te vergezellen en voor hem te zorgen, was ik de tranen aan het wegvegen toen mijn vader plotseling in lachen uitbarstte en 'Hahaha' zei en met drie vingers 'oké' gebaarde. Hij lachte meerdere keren achter elkaar en mijn moeder zei: 'Wat ben je aan het doen? Maak het kind niet bang.” Mijn moeder en ik schudden elkaar de hand en vroegen ons af wat mijn vader had gezien. Met gesloten ogen bleef mijn vader het ‘oké’-gebaar maken. Na ongeveer twee of drie minuten opende hij zijn ogen en ik vroeg: "Papa, wat betekent dit gebaar?" Hij lachte opnieuw en zei: ‘Drie engelen.’ Om te bevestigen of hij werkelijk engelen had gezien, vroeg ik: ‘Waarom drie engelen? Mensen praten vaak over twee engelen. Waarom zeg je drie?” Hij antwoordde: ‘Hoe kon ik engelen niet herkennen? Hoewel ik hun gezichten niet kon zien omdat ze heel lang waren, waren hun kleren wit en straalden ze licht uit, waardoor ik mijn ogen onmogelijk kon openen.” Toen begreep ik waarom hij lachte met zijn ogen dicht.
I asked further, “So, what did the three angels come to do?” My father said, “The first angel said, ‘I will heal your illness.’ The second angel said, ‘I was supposed to take you away, but you couldn’t come. You didn’t do any work, and you’ve lived for so long without leading anyone to believe in the Lord, so you can’t come.'” Surprisingly, my father didn’t have any difficulty breathing. I asked, “What about the third angel?” He replied, “The third angel held two books and was checking accounts with me. One book recorded good deeds, and the other recorded bad deeds.” Curious, I asked, “Can you tell me the highlights of the good and bad deeds?” He said, “I saved three people, and all of them are recorded in the book of good deeds.” I asked my mother if she knew about these incidents, and she confirmed it. At that time, my father was a barefoot doctor in the village and knew acupuncture. He had saved three people. Then I asked, “What about the bad deeds?” My father felt embarrassed and couldn’t say it, but after my persistent questioning, he finally admitted to something he had done when he was young that betrayed my mother. I confirmed this with my mother. Although these incidents occurred before his baptism, God had recorded them all because they did happen. I asked my father, “Do you acknowledge them?” He replied, “I did them myself, so how could I not acknowledge them?” He spoke without any difficulty in breathing.
Omdat mijn vader al vier dagen niets had gegeten, kwam ons hele gezin en mensen uit het dorp bij hem op bezoek. Ze dachten allemaal dat deze oude man op het punt stond te overlijden. Mijn vader predikte het evangelie aan iedereen die hij zag. Elke keer als er een groep mensen arriveerde, zei hij: ‘Je moet in Jezus geloven. Laat me je vertellen: vandaag heb ik het koninkrijk der hemelen niet kunnen binnengaan alleen maar omdat ik het evangelie niet aan je heb gepredikt.’ Later kwamen zelfs mensen uit het naburige dorp, die hadden gehoord dat deze persoon bijna dood was maar hersteld was, naar hem toe. Mijn vader at of dronk niet, maar toch bleef hij een aantal dagen het evangelie prediken. Ik vroeg me in mijn hart af: “Heer, hebt u hem deze paar dagen verlaten om het evangelie te prediken? Waarom eet en drinkt hij nog steeds niet? De stem van mijn vader was luid als hij sprak, en hij glimlachte altijd. Telkens wanneer hij iemand zag, predikte hij, en degenen die voorheen hadden geweigerd te rusten, begonnen wakker te worden en begonnen de sabbat te vieren.
Op de negende dag pakte hij mijn hand en ik vroeg: 'Wil je dat ik je help met het omkleden?' Hij knikte en op dat moment zag ik zijn ogen open en dicht gaan. Iemand uit het dorp, die hij ooit had gered, kwam hem bezoeken. Die persoon zei dat zijn leven door mijn vader was gered en dat hij hem de laatste paar dagen wilde vergezellen. Deze persoon was bedreven in het helpen van terminaal zieke mensen bij het omkleden en het meten van hun polsslag om te bepalen of ze op het punt stonden te overlijden. Hij controleerde de pols van mijn vader en zei: 'De pols is onregelmatig. Raak zijn hand aan.” Toen ik de hand van mijn vader aanraakte, was het koud, en zijn voeten bleven koud tot aan zijn knieën. Ik vroeg mijn vader: “Moet ik je omkleden?” Hij schudde zijn hoofd en zei: 'Nog niet. Ga en verzamel alle familieleden.’ Ik riep iedereen bij elkaar en mijn vader zei: ‘Ik heb je drie dingen te vertellen:
Ten eerste: als ik weg ben, huil dan niet, want een engel zal me naar de hemel brengen, wat een ongelooflijk goede plek is, dus huil niet. Ten tweede moeten degenen die niet geloven snel in Jezus geloven, en degenen die wel geloven moeten trouw Zijn leringen volgen. Ten derde: onthoud dat je, als gezin, levend in deze wereld, ongeacht de omstandigheden die je tegenkomt, alleen het goede moet doen en je moet onthouden van het doen van kwaad. Elke slechte daad wordt geregistreerd en zal in de toekomst worden beoordeeld.” Nadat hij klaar was met zijn instructies, begonnen we zijn kleding te verwisselen. Op dat moment waren de handen en voeten van mijn vader koud, waren zijn ogen halfopen en halfgesloten en kwam hij in een halfbewuste toestand terecht. Wij bleven aan zijn zijde, wachtend tot hij zou overlijden. We wachtten een of twee uur, en mijn vader bleef dezelfde. Op dat moment gooide ik alle kleren weg die we van hem hadden uitgetrokken. Een buurman zei: ‘Wat als je vader wakker wordt?’ Ik antwoordde: "Als hij wakker wordt, neem ik de verantwoordelijkheid voor het weggooien van de oude kleren en het kopen van nieuwe."
Ik stak mijn hand uit en raakte de hand van mijn vader aan, en die was weer warm. Ik raakte zijn voeten aan en ze waren ook warm. Geleidelijk gingen zijn ogen weer open en ik was verbaasd. Ik zei: "Papa, waarom ben je niet naar binnen gegaan?" Een engel kwam hem halen, maar hij was niet naar binnen gegaan. Ik voelde dat er iets mis was. Mijn vader zei: ‘Ik wil ook het koninkrijk der hemelen binnengaan.’ Ik vroeg: "Kun je niet binnenkomen?" Mijn vader antwoordde: “Ik bereikte de poort, ik zag mijn kamer, ik zag mijn naam, maar ik kon niet naar binnen omdat er een examen was. Ik moest 'Count Your Blessings' reciteren (een verzameling van 90 hymnen). Mijn vader vroeg de engel: 'Kan ik naar een andere hymne overschakelen? Ik kan meer dan dertig lofzangen reciteren.” De engel stond het niet toe en mijn vader keek opzij. De engel zei: 'Dat is de test van de predikant, nog moeilijker. Je kunt het niet doen.” Ik was doodsbang toen ik dit hoorde en zei: ‘Zuster, God waarschuwt ons allebei via mijn vader, omdat we allebei aan het prediken zijn.’
Daarna begon mijn vader water te willen drinken en voedsel te eten. Geleidelijk herwon hij zijn vermogen om voor zichzelf te zorgen. Hij liep elke dag met een stok, verspreidde het evangelie en gaf getuigenissen. Hij vertelde mensen dat ze in Jezus moesten geloven omdat er een hemel en een hel is, en degenen die in Jezus geloven moeten nog steeds werken. Hij drong er bij onze familieleden op aan om de leringen trouw te volgen en waarschuwde degenen die niet geloofden dat ze snel moesten geloven. Degenen die geloofden, moeten waakzaam blijven, het pad volgen en het werk van de Heer doen, zodat ze de Heer in de toekomst met vertrouwen kunnen ontmoeten.
Een bezoek aan de hemel – door Liang Zhuyi
Mijn geautoriseerde ticket om te bezoeken – door Liang Zhuyi
Halleluja, ik getuig in de heilige naam van de Heer Jezus: onder leiding van mijn man, broeder Luo Jianxin, begon ik het pad van het geloof te zoeken. Later werd ik gedoopt en ontving ik de Heilige Geest. Godzijdank! Onze dochter, Ning, werd geboren op 30 december 2011 in de Republiek China. In april daaropvolgend werd zij ook gedoopt en werd een van Gods lammeren.
“Dit is wat de profeet Joël zei: 'In de laatste dagen, zegt God, zal ik mijn Geest over alle mensen uitstorten. Uw zonen en dochters zullen profeteren, uw jonge mannen zullen visioenen zien, uw oude mannen zullen dromen dromen.’” (Handelingen 2:16-18)
Petrus antwoordde: 'Bekeert u en laat u dopen, ieder van u, in de naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden. En je zult de gave van de Heilige Geest ontvangen. De belofte is voor u en uw kinderen en voor allen die ver weg zijn, voor allen die de Heer, onze God, zal roepen.’” (Handelingen 2:38-39)
Toen Ning werd geboren, onderging ze echografie van de hersenen en het hart, waarbij de diagnose werd gesteld dat ze symptomen had van ‘bilaterale laterale ventriculaire voorhoorncysten’ en ‘niet-gesloten ovaal foramen van het hart’. Hoewel de artsen oordeelden dat het geen grote problemen zou veroorzaken en dat de meeste pasgeborenen deze aandoeningen zouden absorberen en genezen, baarde het mijn man en mij toch grote zorgen. Telkens wanneer we de gelegenheid hadden om te bidden, baden we tot de Heer Jezus om Zijn leiding. Voordat we 's avonds gingen slapen, baden we in stilte tot de Heer, want "verlossing wordt bij niemand anders gevonden, want er is geen andere naam onder de hemel aan de mensheid gegeven waardoor we gered moeten worden." (Handelingen 4:12) We hoopten dat Ning genezen zou worden in de omhelzing van de Heer.
Op een nacht in maart van dit jaar had ik een droom. Ik liep een heel, heel lang pad in het donker, schijnbaar met een doel, maar in werkelijkheid wist ik niet waar ik heen ging in de droom. Plots veranderde het beeld voor mij van een donker pad naar een heldere plek. Er was een ongelooflijk hoog gebouw en ik besefte meteen dat dit moderne gebouw de hemel was. Ik naderde de ingang precies zoals ik in de getuigenissen had gehoord. Bij de ingang stond een bewaker in witte kleren die iedereen die binnen wilde komen, ondervroeg. Van een afstandje kon ik niet verstaan wat ze zeiden. Sommigen mochten binnenkomen, anderen niet. Toen bedacht ik dat ik hierheen was gekomen zonder iets mee te nemen. Hoe kon ik binnenkomen? Ik verzamelde al mijn moed, benaderde de bewaker en vroeg of ik naar binnen mocht. De bewaker keek me aan en zei: “Je hebt de Heilige Geest, dus je kunt binnenkomen.” Het blijkt dat de Bijbel zegt: “En u werd ook opgenomen in Christus toen u de boodschap van de waarheid hoorde, het evangelie van uw verlossing. Toen u geloofde, werd u in Hem gemarkeerd met een zegel, de beloofde Heilige Geest” (Efeziërs 1:13-14; 2 Korintiërs 1:21-22) is absoluut waar.
Ik betrad de binnenplaats van de grote zaal en werd onmiddellijk naar een enorm televisiescherm getrokken. Binnen zonden ze een livefeed uit van mensen die aan zee werden gedoopt, net als een live honkbalwedstrijd met een 'live'-bord in de rechterbovenhoek. Het was echt ongelooflijk.
Ik besefte dat als ieder van ons zich laat dopen, de geesten in de hemel weten wie het Lam van de Heer is geworden. Er waren verschillende verzamelplaatsen rondom de hal op de eerste verdieping, en op elke plek luisterden veel mensen naar de leringen. Eén bepaalde bijeenkomst had de meeste geesten, dus stopte ik nieuwsgierig en observeerde. Een passerende geest nodigde mij uit om bij hen binnen te komen en naar de leringen te luisteren. Bij nader inzien zag ik dat deze verzamelplaats plaats bood aan ongeveer 400 tot 500 geesten, terwijl Jezus vooraan stond en een preek hield.
Hoewel ik wilde blijven en naar de preek van Jezus wilde luisteren, weet ik niet waarom, maar ik was meer nieuwsgierig naar de architectonische structuur van de hemel, dus verliet ik de verzamelplaats waar Jezus sprak. Terwijl ik verder liep, merkte ik dat de liften in de hemel transparant waren. Uit nieuwsgierigheid stapte ik in een van de liften en vroeg aan een geest in de buurt of er beperkingen waren op welke verdieping ik naartoe kon gaan. De geest antwoordde: “Niet iedereen heeft toegang tot elke verdieping.” Toen ik dit hoorde, voelde ik me stoutmoedig en wist niet welke verdieping ik kon bereiken, dus ging ik alleen de lift in en drukte op de knop voor de bovenste verdieping.
Toen de lift de bovenste verdieping bereikte, zag ik voor me een lange L-vormige, doorzichtige glazen gang. Door het glas zag ik aan de rechterkant een doopruimte van ongeveer 20 tot 30 vierkante meter. Het leek een projectie van doopscènes uit verschillende plaatsen in de wereld. Ik had een sterk verlangen om het zelf te ervaren, dus stak ik snel de L-vormige glazen gang over en arriveerde bij de doopruimte met de geprojecteerde beelden. Ik stond erbij en zag hoe een nieuwe gelovige werd gedoopt aan de prachtige kust, wiens naam ik niet kende… Op dat moment werd ik wakker.
Ik vertelde mijn man over mijn droom om naar de hemel te gaan, maar ik vroeg me af hoe ik de hemel kon binnengaan, aangezien ik nog leef. Mijn man vertelde me dat ik een speciale vergunning had gekregen om het koninkrijk der hemelen te bezoeken. Bedank de heer. Toen ik naar onze dochter Ning keek, wist ik dat deze reis niet alleen ging over het zien van de bezienswaardigheden van de hemel, maar, nog belangrijker, over Gods gunst voor ons hele gezin en de genezing van Ning's ziekte. Net zoals er in Job 22:21 staat: “Onderwerp u aan God en heb vrede met Hem; op deze manier zal de welvaart naar je toe komen.” Bedank de heer. Moge alle eer gegeven worden aan de ware God in de hemel. Amen!
Links en bronnen
Tamsui Ware Jezus Kerk Getuigenissen van Genade
Titel: Twee Dromen over Hemel en Hel
-Peng Dingkai – 2016 – Spirituele studentenbijeenkomst van klas 2-3, zuidelijke regio – Kaohsiung-kerk
Visioenen en dromen – Getuigenis delen door Jian Chuguang, een student theologie
De spirituele studentenbijeenkomst van klas 2-3 in de zuidelijke regio werd gehouden in de Kaohsiung-kerk van 3 tot 7 juli 2016. Tijdens de bijeenkomst ervoeren een student genaamd Peng Dingkai en een counselor genaamd Chen Minjun dromen en visioenen. (Dit artikel is bijna 3.000 woorden lang. Het volgende is een samengevatte versie.)
1. Op 5 juli 2016 (de derde dag) zag Dingkai tijdens het avondgebed de troon van de Heer Jezus achter de preekstoel, met aan elke kant een stoel. Aan beide zijden van de kerk waren er 13 engelen (degenen aan de voorkant met zwaarden in hun handen). Dingkai zag de Heer Jezus de troon verlaten en opstaan om de handen op te leggen aan de studenten in de eerste twee rijen. Bovendien legden bijna 200 engelen iedereen in de kerk de handen op.
2. Op de middag van 6 juli 2016 (de vierde dag) voelde Dingkai zich niet lekker en rustte uit in de slaapzaal. Hij had een droom waarin hij naar de hemel werd gebracht en twee paden zag. Aan de linkerkant was een klein rotsachtig pad met weinig mensen. Dingkai liep snel naar voren met een drie meter hoog kruis op zijn rug. Aan de andere kant was het rechterpad een grote weg met veel mensen, die allemaal lang waren. Toen ze bij de poort van de hemel aankwamen, verdwenen degenen die niet in Jezus geloofden, degenen die niet de vrucht van de Heilige Geest droegen en degenen die niet in het Boek des Levens stonden, onmiddellijk en gingen naar de hel. Later leidde een engel Dingkai naar de hemel. Ze gingen eerst door de voorpoort van de Hof van Eden en staken deze over. Na het verlaten van de Hof van Eden was er aan de linkerkant een paleis, de Tabernakel genaamd, dat door Mozes werd gebouwd volgens Gods bevel. In het paleis zaten verschillende mensen rond één persoon, in gesprek. De engel stelde Dingkai voor aan Mozes en de discipelen van de Heer Jezus, met Jezus in het midden. De engel zei ook tegen Dingkai dat hij ernaar moest streven het werk van God te doen en van de Heer te getuigen.
Vervolgens werd Dingkai naar de hel gebracht en zag de beschrijvingen uit het boek Openbaring. Er was een meer van zwavelzuur en grote wormen aan de kust. De mensen die in de hel werden geworpen, konden niet naar boven komen.
3. Op 7 juli 2016 (de vijfde dag), na het slotgebed in de ochtend, zag zuster Minjun, de raadgever, tijdens het gebed een lichtstraal vanaf de preekstoel naar de kerk schijnen. Ze zag ook acht engelen de handen opleggen aan acht studenten die de Heilige Geest niet hadden, waarbij één bepaalde engel helder scheen. Later werd aangekondigd dat één student de Heilige Geest ontving, en het was de student die de heldere engel hielp tijdens het opleggen van handen.
Titel: Visies en Dromen van Studenten
Peng Dingkai op de Kaohsiung Church Student Spirituality Conference – Getranscribeerd door zijn Moeder
Tijdens de studentenspiritualiteitsconferentie van de tweede en onderste klas van de Kaohsiung-kerk ontving mijn zoon Dingkai de Heilige Geest tijdens het eerste avondgebed. Op de derde gebedsavond kreeg hij een visioen. Terwijl hij aan het bidden was, zag hij Heer Jezus bidden en de gelovigen op de eerste en tweede rij de handen opleggen. Er waren meer dan 200 mensen in de gemeente, en engelen omringden zich en verzamelden zich aan weerszijden voor gebed.
Op de vierde dag, tijdens de middagpauze, besloot Dingkai, die zich aanvankelijk niet lekker voelde, een dutje te doen. Onverwachts had hij een droom waarin een engel hem naar de hemel bracht. De engel stelde hem vijf vragen en liet hem vervolgens binnen. De engel liet hem ook een boek in zijn handen zien, waarvan hij zei dat het het Boek des Levens was. De engel leidde Dingkai verder naar de Hof van Eden, waar zich daarachter een tabernakel bevond. Dingkai zag heiligen zoals Mozes, Aäron, Paulus en anderen in gesprek met Heer Jezus en de engelen. Hij ving zelfs een glimp op van Gods troon.
De engel liet Dingkai vervolgens twee paden zien: een smal en moeilijk pad dat naar het koninkrijk der hemelen leidde, en een breed en gemakkelijk pad dat naar de hel leidde. Dingkai merkte dat de meeste mensen het brede pad kozen, terwijl slechts enkelen het smalle pad bewandelden. De engel nam hem mee naar de poel van vuur in de hel, waar Satan de temperatuur beheerste. Dingkai zag de temperatuur van het meer, aanvankelijk op 100 graden, nog hoger stijgen. Hij zag ook een rode waterval, geesten gekleed in zwarte en rode kleding, onblusbaar vuur, mensen vastgebonden met kettingen, een meer van zwavel en een berg met spijkers. (Het bovenstaande verslag is opgenomen door Dingkai's moeder, Zhou Litin, op basis van wat hij vertelde na thuiskomst.)
(Artikelbron: Church Line)
Johnny Cheng 3 April 2011
Hallelujah, in the name of our Lord Jesus Christ I testify about an experience I had during prayer on December 26, 1999, in Toronto Church, Canada. During this prayer I was thinking about my father, who was in Taiwan working hard to support my family here in Canada.
The last time I saw him was over a year ago, and I really missed him. Even though my father is very strict, I still wanted him to come back and hug me, and I wanted to tell him how much I loved him. Thinking about him being so far away made me want to cry.
A few minutes after the prayer began, a bright light suddenly shone into my eyes and began enveloping me until it completely surrounded me. I saw a person dressed in a white garment coming toward me. Following him were five to six people who were also all dressed in white. I then realized that the first person was Jesus and the people following Him were angels!
Jesus walked toward me and placed His loving arms around me. At that moment I felt incredibly joyful, peaceful, and comforted. I felt totally safe and protected. Jesus hugged me for what felt like a long time. Then He said, “I am your Father, I am your God.” Jesus was telling me not to worry. My father in Taiwan would be all right, and Jesus would look after him and me.
Uit nieuwsgierigheid keek ik op, omdat ik wilde zien hoe Jezus eruitzag. Maar ik kon Zijn gezicht niet zien, omdat het zo helder scheen, zelfs helderder dan de zon. De gezichten van de engelen straalden ook helder, net als die van Jezus. De engelen vormden een cirkel rond Jezus en mij, hand in hand. Ze zongen lofzangen in een geestelijke taal, waarbij ze de Heer prezen. Ook al verstond ik niet wat ze zongen, het klonk hemels, harmonieus en melodieus. Ik had nog nooit in mijn hele leven zulke mooie zang gehoord!
Toen keek ik naar beneden waar ik knielde. De grond was puur wit geworden en de witheid begon zich geleidelijk te verspreiden vanaf de plek waar Jezus en ik waren, en straalde alle kanten op totdat het het hele gebied bedekte. De kerk leek te verdwijnen en ik voelde dat ik niet langer in de wereld was; ik besefte dat ik in de hemel was! Dit was de eerste keer dat ik met mijn eigen ogen een glimp van het hemelse koninkrijk zag. Woorden kunnen het prachtige uitzicht dat mij omringde niet beschrijven. Alles was puur wit, maar het leek niet vreemd.
Toen hoorde ik de gebedsbel luiden. Jezus stond op en liep weg terwijl de engelen Hem volgden. Ze verdwenen allemaal in een wit licht in de verte.
Toen het visioen eindigde, begon ik de aanwezigheid te voelen van de andere broeders en zusters die naast mij aan het bidden waren. Ik opende mijn ogen en besefte dat ik in de kerk was. Ik was ongelooflijk blij dat ik door mijn hemelse Vader was omhelsd en dat ik Hem met mijn eigen ogen had gezien!
Dit was een prachtige ervaring die ik nooit zal vergeten. Ik weet nu dat de Heer, mijn God, ook mijn dierbaarste, meest waardevolle, liefdevolle hemelse Vader is. Hij zal voor mij zorgen, van mij houden en altijd aan mijn zijde staan. Ik voel me erg gezegend dat ik Zijn kind ben. Moge alle glorie en lof voor altijd aan onze Heer Jezus gegeven worden. Hallelujah! Amen.
Zoek het adres van een kerk
Wijzig de parameter 10Km om naar kerken in de buurt te zoeken
Over Ware Jezus Kerk
Als er geen kerk van ons is waar u bent, maar u wilt wel contact opnemen met de kerk, dan kunt u een bericht achterlaten
Selecteer de onderstaande link om hulp aan te vragen via de algemene brievenbus van de kerk.
Hoe bid Ik? (het juiste gebed)
Kniel met nederigheid
Sluit je ogen om je te concentreren.
Begin met te zeggen: “In de naam van de Heer Jezus bid ik.”
Prijs de Heer door te zeggen: “Halleluja!”
Besteed tijd om vanuit je hart met God te spreken en Hem te vragen je te vullen met de Heilige Geest.
Sluit je gebed af met ‘Amen’.